ေ၀းကြာခ်ိန္ ဒီ (၁)ႏွစ္
ခ်စ္ေနဆဲပဲ...
ငါလြမ္းရင္းနဲ႔ ငုိေနဆဲေလ။
တခါတေလ...
မယံုႏုိင္သလုိ ျပန္ေတြးမိတယ္
ငါဟာ အသဲကြဲအခ်စ္ရွဳံးသမားတဲ့လား။
အျမဲလုိလုိ...
အတိတ္ကုိ ငါျပန္ေတြးမိတုိင္း
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ
၀မ္းနည္းျခင္း နာက်င္ျခင္းေတြပဲ
ငါ့အတြက္က်န္ေနခဲ့ၾကတယ္။
အျဖစ္မွန္ကုိ ေနာက္ျပန္ရစ္
ငါျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္ေတာ့
ဒီဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္
အဆံုးသတ္မလွမပနဲ႔
ငါတစ္ေယာက္တည္း အျပစ္တဲ့လား
မင္းအျပစ္ေတြေၾကာင့္လား
ဘာပဲျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့
အခုထိ ဆက္ခ်စ္ေနတာကိုးက
ငါ့အျပစ္ပဲေပါ့။
ေအးခ်မ္းရဲ႕လား
မင္းဘ၀ေလး
ေႏြးေထြးရဲ႕လား
မင္းမိသားစုေလး
ေတြးရင္းနဲ႔ ငါ့ရင္ထဲ
တကယ္၀မ္းနည္းမိတယ္
ကံမြဲခဲ့တဲ့ ငါ့ခ်စ္ျခင္းေတြအတြက္ေလ။
ေပ်ာ္ေနတဲ့ မင္းကုိၾကည့္ရင္း
ေဒါသဆုိတာ ငါတုိ႕တေတြၾကား
ဘယ္ေတာ့မွ မရွိခဲ့ေပမဲ့
၀န္သုိျခင္းေတြေတာ့
ပါးလ်လ်ရွိေနေသးတာေပါ့။
တခါတခါ...
ျပန္ဆံုခ်င္တယ္ မိတ္ေဆြေဟာင္းတစ္ေယာက္လုိေပါ့
တခါတခါမွာေတာ့...
မင္းသတင္းေတြေတာင္ နားမေထာင္ခ်င္ဘူး။
ငါရူးေနခဲ့တာလား?
ရူးခဲ့ရင္လည္း...
က်န္ေနခဲ့ရတဲ့
အလြမ္းနဲ႔ဆူးစူးၿပီး ရူးေနတဲ့သူေပါ့။
ဒါေပမဲ့...
အခုထိ တစ္ေန႔မျပတ္
ဆုေတာင္းေပးေနတတ္တာက
မင္းေလးက်န္းမာ စိတ္ခ်မ္းသာပါေစေပါ့။
ဒီတစ္ေယာက္ကုိပဲ
စြဲစြဲလန္းလန္းနဲ႔
သံေယာဇဥ္ကုိ
အေျခခံၿပီးမွ
ငါခ်စ္ခဲ့ရတာ
ႏွစ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ
ၾကာပါေစေတာ့ေလ။
ဘယ္လုိငါခ်စ္ခဲ့လည္း
တန္ျပန္အခ်စ္မဲ့စြာနဲ႔
ကြာေ၀းျခင္းမုိင္ေတြထဲမွာ
ေ၀းကြာျခင္းေျခလွမ္းေတြနဲ႔
နင္ျပန္မလွည့္တမ္း ေလွ်ာက္သြားခဲ့တယ္။
ငါမေမ့ႏုိင္တဲ့ဒီေန႔
အမွတ္ရမွဳေတြနဲ႔
ခြဲခြါခဲ့ရတဲ့ ဒီရက္စြဲေလး
ေမလ (၂၃) ပဲေပါ့
(၁) ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ၿပီ ခ်စ္သူရယ္
မင္းေတာ့ သတိမွရႏုိင္ပါေတာ့မလား။