Dear Angel .....(25)
3 days ago
Wednesday, June 30, 2010
ေတြးရင္းေငးရင္း
ေမွးရင္းေတြးရင္း
မုိးလင္းသြားတယ္။
ေတြးရင္းေငးရင္း
ေဆြးရင္းေတြးရင္း
တစ္ေနကုန္သြားတယ္။
ေန႔တုိင္းမနက္မွာ
ဒီအေတြးနဲ႔စၿပီး
မုိးခ်ဳပ္ညထိ
ဒီအေတြးနဲ႔အိပ္စက္တယ္။
ဒီအေတြးနဲ႔ ငါဟာ ပံုမွန္လည္ပတ္
ဒီအေတြးနဲ႔ မနက္ျဖန္ေတြကုိေရွ႕ဆက္
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အဆက္ျပတ္
ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ငါ…မဆက္စပ္ေတာ့။
ဒါေပမဲ့……
ငါ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ လက္က်န္ေလးက
ဒီတသက္ေတာ့ ဒီအေတြးနဲ႔
အရုိးမေဆြးႏုိင္ေလာက္ပါဘူး..
ႏုတုန္းခ်ိန္မွာ ရူးတတ္တာ
သဘာ၀ပဲထားလုိက္ပါေတာ့။
အဲဒီေတာ့….
တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေပါ့
ငါ့အလြမ္းေလး ေလ်ာ့ေလ်ာ့ၿပီး
ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ပဲ က်န္တဲ့အခ်ိန္
င့ါရင္ခြင္အိမ္ေလးဆီ
ေနာက္တစ္ေၾကာ့...
ေနာက္တစ္ေၾကာ့...
မင္း…ျပန္၀င္မလာနဲ႔ေတာ့
ျပန္မလာခဲ့နဲ႔ေတာ့
မလာနဲ႔ေတာ့………
ထပ္မလာနဲ႕ေတာ့.......။
ဓါတ္ပံုကုိ ဂူဂဲလ္ကေန ယူလာပါတယ္။
မလာနဲ႔ေတာ့………
ထပ္မလာနဲ႕ေတာ့.......။
ဓါတ္ပံုကုိ ဂူဂဲလ္ကေန ယူလာပါတယ္။
Saturday, June 26, 2010
မြန္စာေပ၊ မြန္လူမ်ဳိး တုိးတက္ေရးအတြက္ တစုိက္မတ္မတ္ လုပ္လာခဲ့သူ
မြန္အမ်ဳိးသား ပညာရွင္ ေဒါက္တာႏုိင္ပန္းလွဟာ ဇြန္လ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ
ကြယ္လြန္သြားပါတယ္။ အသက္ ၇ဝ ေက်ာ္မွ PH.D, LLB ပါရဂူဘြဲ႕ေတြ ရခဲ့သူ
ဆရာႏုိင္ပန္းလွဟာ မကြယ္လြန္ခင္ အခ်ိန္အထိ သုေတသန စာတမ္းေတြ ေရးသား
ျပဳစုေနခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွ ကြယ္လြန္သြားတာဟာ
မြန္လူမ်ဳိးေတြအတြက္ သာမက ျမန္မာႏုိင္ငံက သုေတသန လုပ္ငန္းေတြ အတြက္လည္း
အႀကီးအက်ယ္ ဆုံး႐ႈံးမႈ ျဖစ္တယ္လို႔ ပညာရွာေနသူေတြက ေျပာပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္း
အျပည့္အစုံကို ထိုင္းအေျခစိုက္ သတင္းေထာက္ ႏိုင္ကြန္းအိန္က
တင္ျပေပးထားပါတယ္။
မြန္အမ်ဳိးသား စာေပနဲ႔ သုေတသန ပညာရွင္ တဦးျဖစ္သူ အသက္ ၈၈ ႏွစ္အရြယ္
ပါေမာကၡ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေနအိမ္မွာ
ကြယ္လြန္သြားခဲ့တယ္လို႔ မိသားစုဝင္တဦးကို ဆက္သြယ္ေမးခဲ့ရာမွာ အခုလုိ
ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။
“၁၈ ရက္ေန႔ ၅ နာရီ မနက္ပိုင္းေနာ္။ သူ႔ရဲ႕ေနအိမ္မွာပဲ။ လူႀကီးေရာဂါပါပဲ။ တနဂၤေႏြေန႔ ၁ နာရီေလာက္မွာ သၿဂဳႋဟ္ပါတယ္။”
ပါေမာကၡ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွရဲ႕ အ႐ိုးျပာေတြကို သူ႔ခ်က္ျမႇဳပ္ဇာတိျဖစ္တဲ့
ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္ ေကာ့ဘိန္းေက်းရြာမွာ ဂူသြင္း ျမႇဳပ္ႏွံသြားမယ္လို႔
မိသားစုေတြက ေျပာပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ သက္တမ္းတေလွ်ာက္မွာ သုေတသန လုပ္ငန္းေတြကို
အားႀကိဳးမာန္တက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သူ ျဖစ္သလို သူေရးသားခဲ့တဲ့ စာေပေတြဟာ
သမိုင္းမွတ္တိုင္အျဖစ္ စာေပယဥ္ေက်းမႈ သုေတသန သမားေတြအတြက္
အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေလ့လာသူေတြက ဆိုပါတယ္။ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွ
ေရးသားခဲ့တဲ့ သုေတသနစာေပေတြ အေပၚမွာ အစဥ္တစိုက္ ေလ့လာခဲ့သူ၊
ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွနဲ႔ ရင္းႏွီးသူျဖစ္တဲ့ မြန္စာေပ သုေတသီ
ႏိုင္ေအာက္ပိုင္ကို ေမးျမန္းခဲ့ရာမွာ အခုလိုေျပာပါတယ္။
“ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွရဲ႕ စာေတြထဲမွာ ဆိုလို႔ရွိရင္ ရာဇဓိရာဇ္
အေရးေတာ္ပုံက်မ္း အေကာင္းဆုံးစာအုပ္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့။ သူ႔သက္တမ္းတေလွ်ာက္
ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ သုေတသနေတြေပါ့ေလ။ မြန္ ေရွးေဟာင္းေက်ာက္စာ သမိုင္း
အေထာက္အထား ဒါေတြဟာ ေတာ္ေတာ္တန္ဖိုးရွိတယ္။ ဒီ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ထုတ္တဲ့
မြန္စာသင္ၾကားမႈေပါ့ေနာ္၊ အဲဒါ အခ်က္အလက္က်က်၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တခုက
ဝါရီ႐ူျဖတ္ထုံး ဓမၼသတ္က်မ္းေပါ့ေနာ္၊ မြန္ဓမၼသတ္က်မ္း ၁၁ ေစာင္တြဲေပါ့၊
အဲဒါတခုရယ္၊ သူ႔ရဲ႕ ေဆာင္းပါးေတြထဲမွာ သူထုတ္ခဲ့တဲ့ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွ၏
သုေတသန စာတမ္းမ်ား ဆိုလို႔ရွိရင္ စာေပပညာရွင္ေတြ၊ စာေပဝါသနာရွင္ေတြ အေနနဲ႔
ေတာ္ေတာ္ အေထာက္အကူျဖစ္တဲ့ စာအုပ္ပဲ။”
ပါေမာကၡ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွ ကြယ္လြန္သြားတာဟာ မြန္လူမ်ဳိးေတြသာမက
ျမန္မာႏိုင္ငံ သုေတသီလုပ္ငန္းအတြက္ ဆုံး႐ႈံးမႈတရပ္လို႔ မြန္သုေတသီ
ႏိုင္ေအာက္ပိုင္က ေျပာပါတယ္။
“ႏိုင္ပန္းလွလို ဆရာမ်ဳိး ေတာ္ေတာ္ရွာရခက္တယ္လို႔ က်ေနာ္ ယူဆတယ္။
ေနာက္ၿပီး သူနဲ႔အလားတူ ဆက္ႀကိဳးစားသြားႏိုင္ဖို႔က ေတာ္ေတာ္ေလးကို
အခ်ိန္ယူရတယ္။ အခုလို တန္ဖိုးရွိတဲ့ အသိဉာဏ္ရွိတဲ့ ပညာရွင္တေယာက္
ကြယ္လြန္သြားေတာ့ မြန္ျပည္သူလူထု တရပ္လုံးကေတာ့ ဝမ္းနည္းမွာေပါ့။
က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကလည္း ေတာ္ေတာ္ဝမ္းနည္းပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္
ဒီစာေတြ၊ ဒီ ေရွးေဟာင္းမြန္ေတြရဲ႕ အေမြအႏွစ္ေတြ ေဖာ္ထုတ္ဖို႔
အမ်ားႀကီးရွိတဲ့ အထဲမွာ ဘယ္သူေတြ ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္မလဲ ဆိုတာက။”
ပါေမာကၡ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွဟာ ကရင္ျပည္နယ္ ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္
ေကာ့ဘိန္းရြာမွာ ၁၉၂၃ ခုႏွစ္က ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ အေျခခံပညာ အထက္တန္းအထိသာ
သင္ၾကားခဲ့ၿပီး ဓာတုေဗဒမင္းႀကီး ဦးခ်စ္ေသာင္းရဲ႕ ဓာတုေဗဒဌာနမွာ
စာေရးအျဖစ္ စတင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ပါေမာကၡ ေဒါက္တာလုစ္နဲ႔ တြဲဖက္ၿပီး
ေရွးေဟာင္းသုေတသန လုပ္ငန္းေတြမွာ တာဝန္ယူခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ ၄ဝ ေက်ာ္
ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈ သုေတသနဌာနမွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ အသက္ ၇ဝ ေက်ာ္
၁၉၉၁ ခုႏွစ္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ေလာ့စ္အိန္ဂ်လိစ္ ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ တကၠသိုလ္ကေန
ယဥ္ေက်းမႈ၊ မႏုႆေဗဒ အထူးျပဳနဲ႔ B.Sc ဘြဲ႕ကုိ ရခဲ့သလို PH.D ဘြဲ႕ကိုလည္း
ဂုဏ္ထူးနဲ႔ ရရွိခဲ့ပါတယ္။
၁၉၉၂ ခုနွစ္မွာ ဝါရီ႐ူ ဓမၼသတ္က်မ္း ၁၁ ေစာင္တြဲကုိ က်မ္းျပဳခဲ့လို႔ ဥပေဒ
ပါရဂူဘြဲ႕ကုိ ခ်ီးျမႇင့္ျခင္း ခံရပါတယ္။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္မွာ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ
အုိကာနာ၀ီကၽြန္းမွာရွိတဲ့ ေမ႐ူတကၠသိုလ္မွာ အၿမဲတမ္း ပါေမာကၡအျဖစ္
အေရွ႕ေတာင္အာရွ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ သမုိင္းဘာသာရပ္ေတြကုိ ပို႔ခ်ေပးခဲ့ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ မြန္ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား မြန္စာေပ တတ္ေျမာက္ေရးအတြက္
ႏိုင္ပန္းလွ ထာဝရရန္ပုံေငြတခု တည္ေထာင္ထားၿပီး မြန္စာေပ
ဘာသာျပန္ၿပိဳင္ပြဲေတြ၊ ပညာေရး ထူးခြ်န္တဲ့ မြန္ေက်ာင္းသားေတြကို
ေထာက္ပံ့ခဲ့ပါတယ္။ ကြယ္လြန္တဲ့ အခ်ိန္အထိ သုေတသန စာေပေတြ ေရးသားေနဆဲလို႔
ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း တဦးက ေျပာပါတယ္။
မြန္အမ်ဳိးသား ပညာရွင္ ေဒါက္တာႏုိင္ပန္းလွဟာ ဇြန္လ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ
ကြယ္လြန္သြားပါတယ္။ အသက္ ၇ဝ ေက်ာ္မွ PH.D, LLB ပါရဂူဘြဲ႕ေတြ ရခဲ့သူ
ဆရာႏုိင္ပန္းလွဟာ မကြယ္လြန္ခင္ အခ်ိန္အထိ သုေတသန စာတမ္းေတြ ေရးသား
ျပဳစုေနခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွ ကြယ္လြန္သြားတာဟာ
မြန္လူမ်ဳိးေတြအတြက္ သာမက ျမန္မာႏုိင္ငံက သုေတသန လုပ္ငန္းေတြ အတြက္လည္း
အႀကီးအက်ယ္ ဆုံး႐ႈံးမႈ ျဖစ္တယ္လို႔ ပညာရွာေနသူေတြက ေျပာပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္း
အျပည့္အစုံကို ထိုင္းအေျခစိုက္ သတင္းေထာက္ ႏိုင္ကြန္းအိန္က
တင္ျပေပးထားပါတယ္။
မြန္အမ်ဳိးသား စာေပနဲ႔ သုေတသန ပညာရွင္ တဦးျဖစ္သူ အသက္ ၈၈ ႏွစ္အရြယ္
ပါေမာကၡ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေနအိမ္မွာ
ကြယ္လြန္သြားခဲ့တယ္လို႔ မိသားစုဝင္တဦးကို ဆက္သြယ္ေမးခဲ့ရာမွာ အခုလုိ
ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။
“၁၈ ရက္ေန႔ ၅ နာရီ မနက္ပိုင္းေနာ္။ သူ႔ရဲ႕ေနအိမ္မွာပဲ။ လူႀကီးေရာဂါပါပဲ။ တနဂၤေႏြေန႔ ၁ နာရီေလာက္မွာ သၿဂဳႋဟ္ပါတယ္။”
ပါေမာကၡ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွရဲ႕ အ႐ိုးျပာေတြကို သူ႔ခ်က္ျမႇဳပ္ဇာတိျဖစ္တဲ့
ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္ ေကာ့ဘိန္းေက်းရြာမွာ ဂူသြင္း ျမႇဳပ္ႏွံသြားမယ္လို႔
မိသားစုေတြက ေျပာပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ သက္တမ္းတေလွ်ာက္မွာ သုေတသန လုပ္ငန္းေတြကို
အားႀကိဳးမာန္တက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သူ ျဖစ္သလို သူေရးသားခဲ့တဲ့ စာေပေတြဟာ
သမိုင္းမွတ္တိုင္အျဖစ္ စာေပယဥ္ေက်းမႈ သုေတသန သမားေတြအတြက္
အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေလ့လာသူေတြက ဆိုပါတယ္။ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွ
ေရးသားခဲ့တဲ့ သုေတသနစာေပေတြ အေပၚမွာ အစဥ္တစိုက္ ေလ့လာခဲ့သူ၊
ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွနဲ႔ ရင္းႏွီးသူျဖစ္တဲ့ မြန္စာေပ သုေတသီ
ႏိုင္ေအာက္ပိုင္ကို ေမးျမန္းခဲ့ရာမွာ အခုလိုေျပာပါတယ္။
“ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွရဲ႕ စာေတြထဲမွာ ဆိုလို႔ရွိရင္ ရာဇဓိရာဇ္
အေရးေတာ္ပုံက်မ္း အေကာင္းဆုံးစာအုပ္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့။ သူ႔သက္တမ္းတေလွ်ာက္
ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ သုေတသနေတြေပါ့ေလ။ မြန္ ေရွးေဟာင္းေက်ာက္စာ သမိုင္း
အေထာက္အထား ဒါေတြဟာ ေတာ္ေတာ္တန္ဖိုးရွိတယ္။ ဒီ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ထုတ္တဲ့
မြန္စာသင္ၾကားမႈေပါ့ေနာ္၊ အဲဒါ အခ်က္အလက္က်က်၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တခုက
ဝါရီ႐ူျဖတ္ထုံး ဓမၼသတ္က်မ္းေပါ့ေနာ္၊ မြန္ဓမၼသတ္က်မ္း ၁၁ ေစာင္တြဲေပါ့၊
အဲဒါတခုရယ္၊ သူ႔ရဲ႕ ေဆာင္းပါးေတြထဲမွာ သူထုတ္ခဲ့တဲ့ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွ၏
သုေတသန စာတမ္းမ်ား ဆိုလို႔ရွိရင္ စာေပပညာရွင္ေတြ၊ စာေပဝါသနာရွင္ေတြ အေနနဲ႔
ေတာ္ေတာ္ အေထာက္အကူျဖစ္တဲ့ စာအုပ္ပဲ။”
ပါေမာကၡ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွ ကြယ္လြန္သြားတာဟာ မြန္လူမ်ဳိးေတြသာမက
ျမန္မာႏိုင္ငံ သုေတသီလုပ္ငန္းအတြက္ ဆုံး႐ႈံးမႈတရပ္လို႔ မြန္သုေတသီ
ႏိုင္ေအာက္ပိုင္က ေျပာပါတယ္။
“ႏိုင္ပန္းလွလို ဆရာမ်ဳိး ေတာ္ေတာ္ရွာရခက္တယ္လို႔ က်ေနာ္ ယူဆတယ္။
ေနာက္ၿပီး သူနဲ႔အလားတူ ဆက္ႀကိဳးစားသြားႏိုင္ဖို႔က ေတာ္ေတာ္ေလးကို
အခ်ိန္ယူရတယ္။ အခုလို တန္ဖိုးရွိတဲ့ အသိဉာဏ္ရွိတဲ့ ပညာရွင္တေယာက္
ကြယ္လြန္သြားေတာ့ မြန္ျပည္သူလူထု တရပ္လုံးကေတာ့ ဝမ္းနည္းမွာေပါ့။
က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကလည္း ေတာ္ေတာ္ဝမ္းနည္းပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္
ဒီစာေတြ၊ ဒီ ေရွးေဟာင္းမြန္ေတြရဲ႕ အေမြအႏွစ္ေတြ ေဖာ္ထုတ္ဖို႔
အမ်ားႀကီးရွိတဲ့ အထဲမွာ ဘယ္သူေတြ ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္မလဲ ဆိုတာက။”
ပါေမာကၡ ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွဟာ ကရင္ျပည္နယ္ ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္
ေကာ့ဘိန္းရြာမွာ ၁၉၂၃ ခုႏွစ္က ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ အေျခခံပညာ အထက္တန္းအထိသာ
သင္ၾကားခဲ့ၿပီး ဓာတုေဗဒမင္းႀကီး ဦးခ်စ္ေသာင္းရဲ႕ ဓာတုေဗဒဌာနမွာ
စာေရးအျဖစ္ စတင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ပါေမာကၡ ေဒါက္တာလုစ္နဲ႔ တြဲဖက္ၿပီး
ေရွးေဟာင္းသုေတသန လုပ္ငန္းေတြမွာ တာဝန္ယူခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ ၄ဝ ေက်ာ္
ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈ သုေတသနဌာနမွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ အသက္ ၇ဝ ေက်ာ္
၁၉၉၁ ခုႏွစ္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ေလာ့စ္အိန္ဂ်လိစ္ ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ တကၠသိုလ္ကေန
ယဥ္ေက်းမႈ၊ မႏုႆေဗဒ အထူးျပဳနဲ႔ B.Sc ဘြဲ႕ကုိ ရခဲ့သလို PH.D ဘြဲ႕ကိုလည္း
ဂုဏ္ထူးနဲ႔ ရရွိခဲ့ပါတယ္။
၁၉၉၂ ခုနွစ္မွာ ဝါရီ႐ူ ဓမၼသတ္က်မ္း ၁၁ ေစာင္တြဲကုိ က်မ္းျပဳခဲ့လို႔ ဥပေဒ
ပါရဂူဘြဲ႕ကုိ ခ်ီးျမႇင့္ျခင္း ခံရပါတယ္။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္မွာ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ
အုိကာနာ၀ီကၽြန္းမွာရွိတဲ့ ေမ႐ူတကၠသိုလ္မွာ အၿမဲတမ္း ပါေမာကၡအျဖစ္
အေရွ႕ေတာင္အာရွ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ သမုိင္းဘာသာရပ္ေတြကုိ ပို႔ခ်ေပးခဲ့ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ မြန္ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား မြန္စာေပ တတ္ေျမာက္ေရးအတြက္
ႏိုင္ပန္းလွ ထာဝရရန္ပုံေငြတခု တည္ေထာင္ထားၿပီး မြန္စာေပ
ဘာသာျပန္ၿပိဳင္ပြဲေတြ၊ ပညာေရး ထူးခြ်န္တဲ့ မြန္ေက်ာင္းသားေတြကို
ေထာက္ပံ့ခဲ့ပါတယ္။ ကြယ္လြန္တဲ့ အခ်ိန္အထိ သုေတသန စာေပေတြ ေရးသားေနဆဲလို႔
ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း တဦးက ေျပာပါတယ္။
မြန္လူမ်ိဳးအတြက္သာမက ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ထင္ရွားတဲ့သုေတသီတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ေဒါက္တာႏုိင္ပန္းလွရဲ႕ ကြယ္လြန္ျခင္းအတြက္ သံေယာဇဥ္လည္း ရင္ထဲမွာ ႏွေျမာတသသနဲ႔ ၀မ္းနည္းရပါတယ္။သတၱ၀ါတုိင္း ေသျခင္းတရားကုိေတာ့ ေရွာင္ပုန္းလုိ႔ မလြတ္နုိင္ပါဘူးေလ။ ဒီသတင္းကုိ တင္လုိက္ရတာကေတာ့ ဒီအေၾကာင္း မၾကား၊ မသိေသးေတာ့ လာေရာက္လည္ပတ္သူ ေမာင္ႏွမ၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား သိေစလုိ၍ မွ်ေ၀ေပးလုိက္ပါတယ္။ ဒီသတင္းကုိေတာ့ Mon Music ကေန ကူးလာတာပါ။
Friday, June 18, 2010
ရထားေပၚမွာ ခရီးသြားရင္း ေတြ႔ဆံုပါမ်ားလုိ႔ ခရီးသြားအစ္မတစ္ေယာက္ကုိ တိတ္တခုိး ခ်စ္ေနမိတဲ့ မီးရထား၀န္ထမ္းေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကုိယ္စားေရးဖြဲ႔ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတုိေလးပါ။ ၂၀၀၁ ခုနွစ္ကတည္းက ေရးခဲ့တာပါ။ ဒီတစ္ခါ ရြာျပန္သြားေတာ့ အေဟာင္းေလးေတြ ေကာက္လာတာေလ.. ကဗ်ာေခါင္းစဥ္ မေပးတတ္လုိ႔ ဒီအတုိင္းေလးပဲ ဖတ္ပါေနာ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိေတာ့ အားနာပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေရာက္တုန္းေရာက္ခုိက္ေတာ့ အားေပးသြားဦးေပါ့....
ခရီးသြားရင္းဆံု
ယံုၾကည္လုိ႔သာ
ရင္မွာျမတ္နုိး
တိတ္တခုိးစြဲ
မခြဲခ်င္ေသာ္လည္း
အသည္းပန္းပ်ိဳ
ခ်ိဳးၿပီးမေျခြခ်င္ပါ...........
Wednesday, June 16, 2010
ဒီသီခ်င္းေလးရဲ႕ စာသားေလးကုိ အရမ္းနွစ္သက္မိလုိ႔ပါ။
Monday, June 14, 2010
ရတက္မေအး.......................
မေဆြးဘယ္သူ ရွိမလဲေလ...................။ ။
ငယ္ငယ္ေလးနဲ႔ေတြးေနေဆြးေနလုိက္တာ... ဒီေကာင္မေလးေတာ့ အေမသိရင္အရုိက္ခံရမွာပဲေနာ္ :P.... စကားမစပ္ ဓါတ္ပံုက ဂူဂဲလ္မွာ ရွာထားတာ။ တျခားမွာ မရွာတတ္လုိ႔ေလ..... ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ အားလံုးေပါ့.........။ (ေလွ်ာက္ေရးေနတယ္လုိ႔ မေျပာရဘူးေနာ္) :P :P :P
ငယ္ငယ္ေလးနဲ႔ေတြးေနေဆြးေနလုိက္တာ... ဒီေကာင္မေလးေတာ့ အေမသိရင္အရုိက္ခံရမွာပဲေနာ္ :P.... စကားမစပ္ ဓါတ္ပံုက ဂူဂဲလ္မွာ ရွာထားတာ။ တျခားမွာ မရွာတတ္လုိ႔ေလ..... ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ အားလံုးေပါ့.........။ (ေလွ်ာက္ေရးေနတယ္လုိ႔ မေျပာရဘူးေနာ္) :P :P :P
Sunday, June 6, 2010
ညေနေစာင္းေလးတစ္ခု.....
အခ်ိန္ကေတာ့ ညေန (၄) နာရီေပါ့.. မုိးတိမ္ေတြ အလ်င္စလုိ ေရြ႕လ်ားရင္းနဲ႔ အုပ္စုဖြဲ႔လုိက္ၾကတယ္။ ထုိ႔အတူမုိးခ်ဳန္းသံေတြပါ ထြက္ေပၚလာတယ္။ မုိးခ်ဳန္းသံေတြၾကားေတာ့ အစ္ကုိနဲ႔ေမာင္ေလးကုိ သတိရသြားတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္း မုိးခ်ဳန္းသံၾကားရင္ ေၾကာက္လုိ႔ သူတုိ႔ေတြ အလန္႔တၾကား ေအာ္တဲ့အသံေတြ ၾကားရေလ့ရွိတယ္။ အိပ္ေနခ်ိန္မွာဆုိရင္ ေခါင္းအံုးနဲ႔ နားပိတ္ၿပီး အိပ္ၾကရတယ္။ အသက္ (၃၀) ေက်ာ္ၿပီျဖစ္တဲ့ အစ္ကုိက မုိးခ်ဳန္းသံၾကားရင္ ညီမနဲ႔ အေမနားလာၿပီး စကားေျပာသလုိလုိနဲ႔ ေၾကာက္စိတ္ကုိ ေျဖေနရတုန္းေပါ့။
အိမ္မွာရွိတဲ့ ကြ်န္မတုိ႔ ညီအစ္မေတြေတာ့ မုိးခ်ဳန္းသံကုိမေၾကာက္တတ္ၾကပါဘူး။ ေမာင္ႏွမေတြထဲမွာ ကြ်န္မက မုိးရာသီမွာေမြးလုိ႔လားေတာ့ မသိဘူး။ မုိးရာသီကုိခ်စ္တယ္။ မုိးေငြ႔ပါတဲ့ ေလေျပေလးဆုိ ကြ်န္မအရမ္းမက္ေမာတာပဲ။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔ မုိးေငြ႔ပါတဲ့ေလကုိ ရွဴရွဳိက္ခ်င္လုိ႔ ၀ရံတာေလးဆီ ကြ်န္မထြက္လာတာေပါ့။ အဲဒီကေန အေဆာက္အဦးမရွိေသးလုိ႔ ျမက္ပင္နဲ႔ သစ္ပင္ငယ္ေလးေတြစိမ္းစုိေနတဲ့ ေဘးျခံေလးဘက္ကုိ မ်က္စိအာဟာရျဖစ္ေအာင္ ၾကည့္ေနမိတယ္။ အာရုံေတြ ျငိမ္သက္သြားတဲ့အခါ နားထဲမွာ စကားသံတစ္ခ်ိဳ႕ကုိ ျပန္ၿပီးၾကားေယာင္မိေနတယ္။
“ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္မဆုိးေၾကးေနာ္၊ ရန္ျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း ခဏပဲ စိတ္ဆုိးရမွာ” ကြ်န္မ သူ႕စကားေလးကုိ ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးေလးေခါင္းညိတ္ သေဘာတူခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ပုိင္းမွာ ကြ်န္မတုိ႔ရဲ႕ဆက္ဆံေရးေလးဟာ တကယ္ပဲေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ့တာပါ။
တခါတေလေတာ့ ရန္ျဖစ္တာေတြရွိတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ... ကြ်န္မကုိ အဘြားၾကီးလုိ႔ေခၚတာမ်ိဳး၊ ၀က္မေလးလုိ႔ေခၚတဲ့အခါေတြမွာေပါ့။ ကြ်န္မစိတ္ဆုိးေအာင္ စေနာက္ၿပီးရင္ေတာ့ စိတ္ေျပေအာင္ ေခ်ာ့တတ္တာလည္း သူ႔အားသာခ်က္ပဲ ထင္ပါတယ္။ (ဒါမွမဟုတ္ သူေခ်ာ့တုိင္း စိတ္ေျပတတ္တဲ့ ကြ်န္မရဲ႕ သူ႔အေပၚ နားလည္ႏုိင္စြမ္းေတြေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္ေနာ္)။
ေၾကာက္စိတ္နဲတဲ့ ကြ်န္မကုိ တခါတေလမွာ သူအရမ္းစုိးရိမ္ရတတ္တယ္။ ညဘက္မွာ တစ္ေယာက္ထဲ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ လမ္းေလွ်ာက္တတ္တဲ့ အက်င့္ရွိလုိ႔ေလ။ (ည (၉)နာရီမေက်ာ္ပါဘူး..)
ကြ်န္မက ညအေမွာင္မွာတြဲစပ္လင္းလက္ေနတဲ့ နီယြန္မီးေရာင္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ရတာကုိ သေဘာက်တယ္။ လျပည့္ညမွာသာတဲ့ လေရာင္ထက္ ၾကယ္ေလးေတြ လင္းလက္ခြင့္ရတဲ့ လမုိက္ညမွာ ၾကယ္ေလးေတြကုိ ၾကည့္ရင္း အတိတ္ေတြကုိ လြမ္းေမာရတာ အရသာတစ္ခုလုိ႔ ေျပာရင္ ကြ်န္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္း "နီနီ"က "နင့္အၾကိဳက္ကလည္း ထူးဆန္းလုိက္တာ" လုိ႔ ခဏခဏေျပာတတ္တယ္။
အေတြးေတြနဲ႔ကြ်န္မ… မုိးေငြ႔ပါတဲ့ေလေျပကုိ ရွဴရွိဳက္ေနေပမဲ့ အသက္ရွဴရတာ နက္ရွဳိင္းၿပီး အခုထိ အသက္ရွဴလုိ႔ မ၀ေသးဘူး။ ဒီလုိျဖစ္တတ္ခဲ့တာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ကတည္းကေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အခုတေလာ ကြ်န္မအခ်ိန္မွန္အိပ္ေနတာပဲ။ အစာေတာ့ သိပ္စားခ်င္စိတ္မရွိလုိ႔… ဘာပဲစားစားမျမိန္ဘူးေလ။
ဒီေန႕ အိမ္ကုိ လာလည္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က “စာမွာနင္စိတ္မ၀င္စားႏုိင္တာ ဘဲဘဲနဲ႔ မၾကည္လုိ႔လား” တဲ့
ကြ်န္မမွာ အမည္ခံစရာ ခ်စ္သူမရွိပါ။ ရင္ထဲမွာ သိမ္းထားဖုိ႔ သူ႕ကုိခ်စ္တဲ့စိတ္ေတြသာ ကြ်န္မဆီမွာ ျပည့္ႏွက္ေနတာပါ။ တကၠသိုလ္မွာ ခင္ခဲ့တဲ့ ေၾကာင္ခ်ီးမလုိ႔ ကြ်န္မကုိ ခ်စ္စႏိုးေခၚတတ္တဲ့ "ေအးသူ"ကေတာင္ ကြ်န္မကုိ ဆူပူၾကိမ္းေမာင္းေနဆဲပဲေလ “အေလာင္ခံေနရတဲ့ဘ၀ကုိ နင္ေက်နပ္ေနတာလား ေ၀ေ၀?”
ကြ်န္မၿပံဳးျပရင္းနဲ႔ ေခါင္းညိတ္ “အင္း” လုိ႔ ၀န္ခံလုိက္ေတာ့ ကြ်န္မကုိ “နင့္ကုိ တစ္ခုခု ေျပာင္းလဲဖို႔ေတာ့ ၾကိဳးစားေစခ်င္တယ္” တဲ့ေလ။ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ (၃) ႏွစ္နီးပါး တစ္ခန္းထဲ အတူေနခဲ့ၾကလုိ႔ ကြ်န္မရဲ႕ ေခါင္းမာေပေတႏုိင္မွဳကုိ သူအသိဆံုးပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ေခ်ာ့တစ္ခါေျခာက္တစ္လွည့္နဲ႔ ကြ်န္မကုိ စည္းရုံးေနတာ “ဒီႏြံထဲမွာ နင့္ဘ၀ကုိ မနစ္ေစခ်င္လုိ႔ပါ ေ၀ေ၀ရယ္” လုိ႔ေျပာ ေျပာၿပီးေတာ့ေပါ့။ သူ(မ) သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္ပီသပါတယ္ေလ။
ကြ်န္မကေတာ့ ေက်ာင္းသူေကာင္းတစ္ေယာက္လည္း မပီသခ်င္ေတာ့ပါ။ ေအာင္ရံုႏွင့္ ကြ်န္မေက်နပ္ေနၿပီ။ ငါ…. ဒီ့ထက္ပုိၾကိဳးစားသင့္တယ္လုိ႔ စဥ္းစားလုိက္တုိင္း ဘာေၾကာင့္ျဖစ္မလာခဲ့သလဲဆုိတာ ကြ်န္မကုိယ္တုိင္ပဲ သိႏုိင္တဲ့ အားငယ္စိတ္နဲ႔ ရူးသြပ္ေနတဲ့ ကြ်န္မရဲ႕ မူမမွန္ေတာ့တဲ့ စိတ္ေတြေၾကာင့္ေပါ့။
အခ်ိန္ေတြ အဓိပၸါယ္မဲ့စြာကုန္ဆံုးသြားၾကတယ္။ အရင္လုိ တက္ၾကြလန္းဆန္းမွဳေတြ ကြ်န္မမွာ မရွိေတာ့တာ ၾကာလွပါၿပီ။ ကြ်န္မကုိ ၾကည့္လုိက္တုိင္း စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိလည္း အားနာအၿပံဳးေလးနဲ႔ ကြ်န္မ.. မျပံဳးခ်င္ေတာ့ပါ။ ဒီအတုိင္းပဲ ေနပါရေစ…။ ဟန္ေဆာင္ျပံဳးရတာ ကြ်န္မ ပင္ပန္းလွပါၿပီ။ တစ္စတစ္စ ပိန္လာတဲ့ ကြ်န္မကုိ က်န္းမာေရးဂရုစုိက္ဖုိ႔ သတိေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။
ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လာမဲ့ ေမြးေန႔ေလးမွာ ေသြးလွဴႏုိင္ဖုိ႔ ကြ်န္မ...က်န္းမာေအာင္ ေနမွျဖစ္မွာပါ။ ေနာက္တစ္ခု.. သူက “ေနေကာင္းလား” လုိ႔ ေမးလာရင္ “ေကာင္းပါတယ္” ဆုိတဲ့အေျဖေလးပဲ ကြ်န္မျပန္ေျဖခ်င္ပါတယ္။ ဘ၀လက္တြဲေဖာ္မဟုတ္ႏုိင္ေတာ့ေပမဲ့ ကြ်န္မေၾကာင့္ စုိးရိမ္စိတ္ေလးေတာင္ သူ႔ကုိ မျဖစ္ေစခ်င္ေတာ့လုိ႔ပါ။
......................
မုိးခ်ဳန္းသံေတြ မၾကားရေတာ့ပါ။ တျဖည္းျဖည္းတုိက္ခတ္ေနတဲ့ ေလေျပေလးေတြကုိ ရွဴရွဳိက္ေနေပမဲ့ အခုထိအသက္ရွဴမ၀ေသးတဲ့ကြ်န္မ အေတြးစကုိျဖတ္ၿပီး အိပ္ယာေခါင္းရင္းက ေဆးပုလင္းကုိ လွမ္းယူလုိက္ေတာ့ သူေပးခဲ့တဲ့ မ်က္မွန္ဘူးေလးကုိ အၾကည့္ေရာက္သြားခဲ့တယ္။
အခုအခ်ိန္မွာေရာ ေနာင္အနာဂတ္မွာပါ ကြ်န္မအေပၚ သူဘယ္လုိဆက္ဆံပါေစ.... တစ္ခ်ိန္တုန္းက သူ…ကြ်န္မကုိ တကယ္ၾကင္နာယုယခဲ့တာပါ။ သူတုိ႔ရဲ႕ လက္ထပ္ခ်ိန္ကုိ အခုထိအခ်ိန္ဆြဲေနခဲ့တာ သူ… ကြ်န္မအတြက္ ညွာတာစဥ္းစားေနခဲ့တာလုိ႔ ယူဆရင္ မွန္ဖုိ႔ ၇၀%ေလာက္ ေသခ်ာပါတယ္။ သူဒီလုိ ညွာတာစဥ္းစားေပးေနေပမဲ့ အခုအခ်ိန္မွာ ဒါေတြက ကြ်န္မအတြက္ ရလာဒ္ေကာင္းတစ္ခု မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ပါ။ နီးစပ္ဖုိ႕ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ပဲေလ……. ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ထားလုိ႔မရတဲ့အေျခအေနတစ္ခုမွာ သူေရာ ကြ်န္မပါ နာက်ဥ္ေနရဦးမွာေပါ့။
ကြ်န္မတုိ႔ဘ၀ေတြ ေနသားတက်ျဖစ္သြားတဲ့ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေပါ့… နာက်ဥ္မွဳေတြ မြန္းၾကပ္မွဳေတြထဲကေန ကြ်န္မ လြတ္ေျမာက္ခ်င္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္ကုိပဲ ေမွ်ာ္လင့္ရင္း အခ်ိန္သမားေတာ္က ေရာဂါအတုိင္းအတာနဲ႔ တုိင္းဆကုသေပးသြားလိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္မိတယ္။
ဒါေပမဲ့… အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ လြမ္းဆြတ္မွဳေတြကုိ ကြ်န္မ တ၀ၾကီး ခံစားလုိက္ခ်င္တယ္…. ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ခ်ိဳၿမိန္ျခင္းေနာက္က ခါးသီးမွဳကုိ ကြ်န္မ ေက်ေက်နပ္နပ္ခံစားလုိက္ေတာ့မွ အခ်စ္..ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ ျပည့္စံုလိမ့္မယ္ ထင္လုိ႔ပါ………။ ။
Thursday, June 3, 2010
ေလးနက္စြာ ေပးဆပ္ခ်စ္ခဲ့သူငါ့အတြက္
ေလာကၾကီးက
ထာ၀ရအလြမ္းခရီးလက္ေဆာင္ေလးပဲ
ေပးအပ္ခဲ့ေတာ့လည္းေလ
ငါ့ႏွလံုးသားတစ္စံုက
မင္းဆီက်န္ေနခဲ့ေပမဲ့
ခ်စ္ရဲခဲ့တဲ့ သတၱိေသြးနဲ႔
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အားေမြးရင္း
ဘ၀ခရီးသြားေကာင္းတစ္ေယာက္ပီသေအာင္
ငါ... စြမ္းေဆာင္ေနဆဲပါပဲ...။
Wednesday, June 2, 2010
နီးနီး ေ၀းေ၀း
ရာသီေတြ ဘယ္လုိေျပာင္း
အခ်ိန္နာရီေတြ ဘယ္လုိေႏွာင္းသြားလည္း
အတိတ္က ေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္ခဲ့ခ်ိန္ ခဏေလးကုိ ငါျပန္ေတြးရင္း
အခု ယေန႔အခ်ိန္ထိ .. ရင္ခုန္ေနေသးတယ္။
![[ Please click me tender ]](http://winkkk.com/photo/4054.gif)
