Thursday, September 30, 2010
Sunday, September 26, 2010
Labels: ရသ
Thursday, September 23, 2010
Labels: မ်ွေ၀ျခင္း
Sunday, September 19, 2010
အေျဖရွာမရတဲ့ ပုစၧာ
ဖခင္ရဲ႕ ရင္ခြင္ဆုိတာ သားသမီးေတြအတြက္ လံုျခံဳမွဳေတြေပးၿပီး ေႏြးေထြးမွဳေတြ ျပည့္ေနတဲ့ ရင္ခြင္တစ္ခုဆုိတာ မမွားပါဘူးေနာ္။
မိသားစုအတြက္ဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က သမီးရင္မွာ အျမဲတမ္း စြဲေနတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုပါ။ အေဖ့ရဲ႕ စကားတစ္ခြန္းက သမီးရင္မွာ ဆူးတစ္ေခ်ာင္းလုိပဲ အေဖ " သမီးကအေဖ့ကုိ ပခံုးခ်င္းယွဥ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားေနသလား" တဲ့ အေဖရယ္ အေဖ့ဆီက ဒီလုိစကားမ်ိဳးၾကားရမယ္လုိ႔ တစ္ခါမွ မစဥ္းစားမိဘူး။ အေဖ့ကုိ ကူညီႏုိင္ဖို႔ သမီးပညာေတြ သင္ေနရတာပါ။ အေဖမေထာက္ပံ့ႏုိင္လုိ႔ ပညာသင္ဆုရတဲ့ သမီးကုိ သူမ်ားမိဘေတြလုိ ဂုဏ္ယူေနရမဲ့အစား အေဖ့အေတြးမွာ ဘယ္လုိစဥ္းစားခဲ့သလဲအေဖ။
ဒါေပမဲ့ သမီးသိပါတယ္။ အေဖရဲ႕ အေတြးတစ္ခ်ိဳ႕မွာ သမီးအတြက္ စုိးရိမ္ျခင္းေတြေတာ့ ပါ၀င္ေနတာပဲမဟုတ္လား။ သမီးနားလည္ပါတယ္အေဖ။ သမီး ပညာသင္ဆုနဲ႔ ေက်ာင္းတက္ရတာ အေဖ့သိကၡာေတြကုိ ထိပါးမိလုိ႔လား။ သမီးတုိ႕လုိ ဆင္းရဲတဲ့မိသားစုအတြက္ အေဖ့မာနတစ္ခ်ိဳ႕မစေတးႏုိင္ဘူးလားအေဖ။
သမီးအခုလုိေက်ာင္းတက္ေနတာ အေဖ့အတြက္ မ်က္ႏွာငယ္စရာ ျဖစ္ေစသတဲ့လား။ ေသခ်ာစဥ္းစားပါအေဖရယ္။ အေဖ့ကုိ တစ္ေန႔မွာ ကူညီႏုိင္ဖုိ႔ အေထာက္အပ့ံျဖစ္ေအာင္
ဒီပညာေတြ သမီးသင္ေနရတာပါ။ အေဖ့ကုိ အန္တုခ်င္တယ္လုိ႔ ဘာေၾကာင့္မ်ား ေတြးထင္ေနရတာလဲ။ သမီး ၁၀ တန္းေအာင္ကတည္းက အေဖလုပ္ေစခ်င္တဲ့ ဆရာမအလုပ္ကုိ မလုပ္ခဲ့လုိ႕ အခုထိ စိတ္ဆုိးေနတုန္းလားအေဖ။ သမီး အေဖ့ကုိ ဆန္႔က်င္ခဲ့တာ မွန္ပါတယ္။ သမီးလမ္းကုိ သမီးဘာသာ ထြင္းၿပီးေလွ်ာက္ခ်င္တယ္ေလ။ အေဖက အားမေပးခဲ့ေပမဲ့ သမီး ဘာမွမေျပာခဲ့ပါဘူး။
တကၠသုိလ္တက္ခဲ့တဲ့ သမီး အေဖေပးတဲ့ ေငြတစ္ခ်ဳိ႔နဲ႔ ထမင္းနပ္မွန္ေအာင္ေတာင္ မစားခဲ့ရပါဘူးအေဖ။ ငတ္တစ္ခါ ျပတ္တစ္လွည့္နဲ႔ ျခိဳးျခံၿပီး ေက်ာင္းၿပီးတဲ့အထိ က်ိတ္မွတ္ေနခဲ့တယ္။ ပညာလုိခ်င္လုိ႔ပါ အေဖ.......။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိလည္း စာရိတၱေတြ ပ်က္မသြားေအာင္ သမီးကုိယ္သမီး လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚေလွ်ာက္ႏုိင္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းခဲ့ပါတယ္အေဖ။ သမီးေၾကာ့ေၾကာ့ေမာ့ေမာ့နဲ႔ ေနခဲ့ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ တကၠသုိလ္တက္တာ သမီးအေပ်ာ္ရွာခ်င္လုိ႕ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူးအေဖ။
သမီးပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေဖအားမေပးခဲ့ဘူးေနာ္။ အခုလုိေက်ာင္းလာတက္ေတာ့လည္း အေဖက သမီးရဲ႕ စာရိတၱေတြေတာင္ ထိပါးၿပီးေျပာခဲ့တယ္။ အေမေျပာမွ သမီးသိခဲ့ရေပမဲ့ ရင္ထဲမွာ တကယ္မေကာင္းဘူး။
သမီးက အေဖ့ရဲ႕ သမီးအရင္းပါ။ အေဖခ်စ္တဲ့ သမီးပဲမဟုတ္လား။ အေဖက သမီးကုိ စြပ္စြဲမေျပာအပ္တဲ့ စကားေတြတဲ့ သမီးကုိ အေဖအထင္လြဲရက္တယ္အေဖ။ အေဖ့ကုိ အၾကိမ္ၾကိမ္ရွင္းျပေနလည္း အေဖက နားမလည္ေပးပါလား။
အေဖနဲ႔ စကားေျပာရမွာ သမီးေၾကာက္လာတယ္အေဖ။ အေဖနဲ႔ ေျပာတုိင္း အေဖ့ခနဲ႔တဲ့ စကားလံုးေတြကုိ သမီးမၾကားခ်င္ေတာ့ဘူး။ မဟုတ္တာကုိေျပာရင္ ေခါင္းငုံ႕ခံမေနတတ္တဲ့ သမီးနဲ႔ အေဖၾကားမွာ သူစိမ္းေတြထက္ ပုိၿပီးေအးစက္တဲ့ ဆက္ဆံေရး ျဖစ္လာတယ္။ တခါတေလေတြးမိတယ္ အေဖက သားသမီးေတြကုိ မခ်စ္တတ္ေသးပဲကုိး။
Labels: ေတြးမိေရးမိသမွ်
Saturday, September 18, 2010
ခ်စ္ရတဲ့သူေရ ဒုိ႔တစ္ေတြ ရင္နာနာနဲ႔ပဲ တစ္ေယာက္ရင္ခြင္ဆီ တစ္ေယာက္က ျပန္လာဖုိ႔ ဘယ္လုိမွ ျဖစ္မလာႏုိင္ေတာ့လည္း ႏွဳတ္မဆက္ပဲ လမ္းခြဲၾကရေတာ့မွာေပါ့..။ တကယ္ခ်စ္ခဲ့မိသူေတြ ဘယ္သူတစ္ေယာက္ကမွ ဒီလုိလမ္းခြဲျခင္းမ်ိဳးနဲ႔ အဆံုးသတ္ခ်င္မွာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ရူးမတတ္ခ်စ္ခဲ့ရတာပါ။ ခ်စ္သူကုိ ငါ့ဘ၀ထက္ခ်စ္ခဲ့တယ္။ အရာရာငါစြန္႔လႊတ္ ခ်စ္ခဲ့ေပမဲ့လည္း ကံၾကမၼာက မ်က္ႏွာသာမေပးေတာ့လည္း ခ်စ္သူေျပာခဲ့သလုိ ကုိယ္တုိ႔ ၂ ေယာက္ ဖူးစာမပါလုိ႔လားကြယ္္။ ျပန္မဆံုႏုိင္တဲ့လမ္းကုိ ဆက္ေလွ်ာက္ၾကရင္း ေ၀းၾကဦးမယ္ ဘယ္အခ်ိန္ထိလဲ....... ဒီတစ္သက္တာအတြက္လား......။ ငါေတာ့ လြမ္းေနရဆဲပါပဲ ခ်စ္သူ။ မင္းေလးေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြ ပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ပါေစ။ ေမတၱာတရားမွာ ကံေခလြန္းတဲ့ ကုိယ့္ဘ၀အတြက္ ၀မ္းနည္းအားငယ္မိတယ္။ အဆက္အသြယ္ေတြ မရေတာ့တဲ့ ဒီ ၂ လျပည့္တဲ့ေန႔ေလးမွာ မင္းလည္းၾကိဳက္တတ္တဲ့ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ ကုိယ္နားေထာင္ေနမိတယ္ရင္း င့ါႏွလံုးသားေလး မြန္းက်ပ္ေနတယ္။ မင္းသိရင္ ကုိယ့္ကုိသနားေနဦးမွာပါ ကုိယ္သိေနပါတယ္ခ်စ္သူ. မင္းရဲ႕အၾကင္နာေတြ ကုိယ့္အေပၚေလ်ာ့သြားမွာမဟုတ္ဘူးေနာ္.......။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ မင္းကုိခ်စ္ခဲ့မိတာ ကုိယ္ေနာင္တမရပါဘူး။ ႏွလံုးသားေတြေၾကမြသြားခဲ့ရင္လည္း ဆက္ခ်စ္ေနမွာပါ။
Labels: သီခ်င္း
Saturday, September 11, 2010
Love was the only one who stayed. Love wanted to hold out until the last possible moment.
When the island had almost sunk, Love decided to ask for help.
Richness was passing by Love in a grand boat. Love said,
"Richness, can you take me with you?"
Richness answered, "No, I can't. There is a lot of gold and silver in my boat. There is no place here for you."
Love decided to ask Vanity who was also passing by in a beautiful vessel. "Vanity, please help me!"
"I can't help you, Love. You are all wet and might damage my boat," Vanity answered.
Sadness was close by so Love asked, "Sadness, let me go with you."
"Oh . . . Love, I am so sad that I need to be by myself!"
Happiness passed by Love, too, but she was so happy that she did not even hear when Love called her.
Suddenly, there was a voice, "Come, Love, I will take you." It was an elder. So blessed and overjoyed, Love even forgot to ask the elder where they were going. When they arrived at dry land, the elder went her own way. Realizing how much was owed the elder,
Love asked Knowledge, another elder, "Who Helped me?"
"It was Time," Knowledge answered.
"Time?" asked Love. "But why did Time help me?"
Knowledge smiled with deep wisdom and answered, "Because only Time is capable of understanding how valuable Love is."
Labels: ရသ
Wednesday, September 8, 2010
ကုိယ့္ကုိယ္ေရးကုိယ္တာကစၥေလးေတြကုိေတာ့ လူတုိင္းက တန္ဖုိးထားၾကမွာ မလြဲပါဘူးလုိ႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။
အခု ကြ်န္မခင္မင္ရသူသံုးေယာက္ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လမွာ gmail ျပႆနာေတြ ၾကံဳခဲ့ၾကရတာကုိ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။သူတုိ႔ေတြထဲက ၂ ေယာက္ကေတာ့ သာမန္ ျဖစ္စဥ္ေလးပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ အင္တာနက္ဆုိင္ထုိင္ၿပီး စာရုိက္တတ္ရုံေလးပဲသိေတာ့ အထြက္မွာ sing out မလုပ္မိလုိ႔ သူမ်ားေတြ ၀င္သံုးတာ ခံလုိက္ရတာပါ။
ပထမတစ္ေယာက္ကေတာ့ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းကပဲ သူ႕account ကုိ ခုိးယူထားသလုိလုိ ျပန္စြပ္စြဲတာ ခံရပါတယ္။ကြ်န္မကုိေတာင္ ဖုန္းနံပါတ္ေလးေပးခဲ့ေသးတယ္။ သူ႕ယံုၾကည္ရင္ ဆက္ၾကည့္ဖုိ႔ပါတဲ့။ မေဖာ္ျပသင့္ဘူးထင္လုိ႔ သူ႕နံပါတ္ကုိ ေရးမေပးေတာ့ပါဘူး။ ျဖစ္ပံုက ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းက ရန္ကုန္ကေန အေပါင္ၿမိဳ႕ကုိျပန္ဖုိ႔ ကားစီးေနတုန္းခ်ိန္မွာ သူ၀င္သံုးလုိ႔ သိသာလြန္းေနတာ။ သူ႕ကုိ ကြ်န္မစစ္ေမးေနတုန္းကလည္း ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္း account ထဲမွာ ရွိတဲ့ သူခ်င္းေတြတစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း သူ႕ကုိ ကြ်န္မေမးေနသလုိပဲေမးေနၾကတာ စိတ္ရွဳပ္လာၿပီလုိ႔ ေတာင္ သူကျပန္ၿငီးျပေနေသးတယ္။ အခုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေလး က password လဲလုိက္ပါၿပီတဲ့…..။
ဒုတိယသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကလည္း ရန္ကုန္ကဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာပဲ ဒါလည္း ကြ်န္မသူငယ္ရဲ႕အမွားလုိ႔ ေျပာနုိင္ပါတယ္။ ျပန္တုိင္း sign out လုပ္ၿပီးထြက္ရမွန္းကုိ မသိတာ။ ကြ်န္မလည္း သူဒီေလာက္ေတာ့ သိမယ္ထင္ေနခဲ့တာေပါ့။ အဲဒီလူက ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းအေကာင့္ကုိ ေန႔တုိင္းပံုမွန္သံုးေနသလုိပဲ။ ေမးတုိင္းမေျဖဘူး။ ကြ်န္မက သူငယ္ခ်င္းအလုပ္ရွဳပ္ေနလုိ႔ ျပန္မေျဖတာပဲ ထင္ေနခဲ့တာေပါ့။အေသအခ်ာသိတဲ့ေန႔ကေတာ့ ည ၁၂ နာရီေက်ာ္တဲ့အထိ အြန္လုိင္းေပၚမွာ ျမင္ေနရမွ သိခဲ့တာ။ကြ်န္မ စာပုိ႕လုိက္ရင္ ဟုိဘက္က ေဖာက္ဖတ္တယ္လုိ႔ထင္ရတယ္။ လိေမၼာေရာင္ကေန အစိမ္းေရာင္ေလးေျပာင္းသြားတာ သိသာေနတယ္ေလ။ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္း အဲဒီအခ်ိန္ထိ သံုးတာ လံုး၀မျဖစ္နုိင္ေတာ့တာ ေသခ်ာသြားၿပီ။ ကံေကာင္းလုိ႔ ေနာက္ေန႔မွာပဲ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ျပန္ဆံုမွ သူ႔ကုိေျပာၿပီး password လဲခုိင္းလုိက္တယ္။ sing out လုပ္ရမွာကုိလည္း သတိေပး လုိက္တယ္။
တတိယတစ္ေယာက္ကေတာ့ ႏုိင္ငံမတူတဲ့ လူတစ္ဦးက သူ႕အီးေမးလ္ ၀င္သံုးေနခဲ့တဲ့ ျပႆနာပါ။ ဒါကမွ တကယ့္ကုိ hacking လုပ္ခံလုိက္ရတာလုိ႔ထင္တာပဲ။ ၃ ရက္လားမသိဘူး အဲေလာက္ၾကာမွ သိတာေလ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေမးလုိ႔ေျပာလုိ႔ ဘာမွမျပန္မေျဖးတာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြဆံုတဲ့အခါျပန္ ေမးၾကည့္မွ သူျပန္စစ္ၾကည့္ၿပီး သိခဲ့ရတာ။ account ပုိင္ရွင္က ထုိင္းမွာ ရွိပါတယ္။ ခုိးသံုးေနတဲ့ သူကေတာ့ အေမရိကန္ကလုိ႔ သိရပါတယ္။ email ေအာက္ေျခနားက ဘယ္သူေတြ ၀င္သံုးေနလဲ ဆုိတဲ့ detail ေလးမွာ ေတြ႕တဲ့ IP နဲ႔ ႏုိင္ငံအရမုိ႔ US ကမွန္းသိတာပါ။ ဒါကလည္း IP အစစ္လား အတုလားေတာ့ ကြ်န္မတုိ႔ မသိပါဘူး။ ဒီတစ္ေယာက္ကေတာ့ အဲဒီ account ကုိ စြန္႔လႊတ္လုိက္ရ ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ခုိးသံုးေနတဲ့သူကုိ US ကျဖစ္ႏုိင္တယ္လုိ႔ ထင္မိသလဲဆုိတာ ေျပာျပပါ့မယ္။ account ပုိင္ရွင္ရဲ႕အစ္ကုိက US မွာေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕အစ္ကုိလုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ေမာင္ႏွမအရင္းေတြပါ။ ျဖစ္ႏုိင္ေခ် သူမအထင္ေတာ့ သူ႔အစ္ကုိရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ ျဖစ္ႏုိင္သလုိ သူရန္ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အျခား သူ႔အစ္ကုိရဲ႕အသိတစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ျဖစ္ႏုိင္ေခ် ခန္႔မွန္းတာပါ။ အဲဒီလူကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားပါပဲ။ကြ်န္မ တကယ္အံ့ၾသတာက email account ေလး သိရုံနဲ႔ hacking လုပ္လုိ႔ ရႏုိင္ပါ့မလား ဆုိတာရယ္ပါ။ နည္းပညာေတြ တုိးတက္ေနေတာ့လည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ႏုိင္မွာေပါ့ေနာ္။
ျပန္ၿပီး သံုးသပ္ၾကည့္ရရင္ ပထမတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေၾကာင္းအရာက သိပ္မထူးဘူး။ ကြ်န္မအထင္ေတာ့ sing out မလုပ္ထားခဲ့တဲ့ account ထဲကုိ အသင့္၀င္ေျပာေနခဲ့တာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဒုတိယတစ္ေယာက္က် ေတာ့ ကြ်န္မနားမလည္ပါဘူး။ ကြ်န္သူငယ္ခ်င္း အြန္လုိင္းမတက္တဲ့ရက္ေတြ ၃- ၄ ရက္ေလာက္ အဲဒီလူက ဆက္တုိက္သံုးေနခဲ့တာ။ sing out မလုပ္ခဲဲ့လုိ႔ အဲဒီလူက၀င္ေျပာၿပီးရင္ password ေျပာင္းၿပီးမွ ဆက္သံုးရမွာေပါ့။ အခုေတာ့ password ကလည္းအရင္အတုိင္းပဲဆုိရင္………။ password ဖတ္တဲ့ ကိရိယာေတြ ထည့္ထားလုိ႔မ်ားလား။ ဒါမွမဟုတ္ password ၾကည့္လုိ႔ရတဲ့နည္းနဲ႔ ၾကည့္ထားၿပီး ဆက္သံုးေနခဲ့တာလား။ ဒါက ကြ်န္မလံုး၀မသိ၊ နားမလည္တဲ့နည္းပညာပုိင္းေတြေပါ့။ တတိယအေၾကာင္းအရာေလးက တကယ္ပဲ ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ နည္းပညာနဲ႔ လုပ္လုိက္တာျဖစ္မွာပဲေနာ္ ကုိယ္လုိက္မမွီ ၊ မသိတဲ့နည္း ပညာေတြနဲ႔ေပါ့ေလ။
ဒီအေၾကာင္းအရာေတြကုိအေျခခံၿပီးေတာ့ အဲဒီလူေတြရဲ႕စိတ္ဓါတ္အေၾကာင္း စဥ္းစားမိတယ္။ အဲဒီလူေတြေနာ္ ကုိယ့္အေၾကာင္းမဟုတ္တာကုိလည္း အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး စပ္စုတတ္ၾကတာပဲလုိ႔။ သူတုိ႕ကုိ အဲလုိလုပ္ရင္ေရာ ၾကိဳက္ၾကမွာတဲ့လား။ ကုိယ့္စိတ္ေလးနဲ႔ ႏွဳိင္းၿပီးကုိယ္ခ်င္းစာဖုိ႔ မစဥ္းစားၾကဘူး။ ကြ်န္မရန္ကုန္မွာ အြန္လုိင္းတက္တုန္းက ၾကံဳ ဖူးပါတယ္။ sing out မလုပ္ထားတဲ့လူေတြ။ gtalk ေရာ vzo ေရာ ဒီအတုိင္း sign in ၀င္ေနတာ။ sing out လုပ္ရမွာ မသိတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏုိင္တာပဲေလ။
ဒါေပမဲ့ ကုိယ့္account မွမဟုတ္တာ။ sign out လုပ္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ကုိယ္ခ်င္းလည္းစာတယ္။ ကုိယ့္ေကာင္းေၾကာင္းေျပာတာမဟုတ္ပါဘူ။ လံုး၀ကုိ စိတ္မ၀င္စားတာ။ ဒါေပမဲ့ ခြ်င္းခ်က္အေနနဲ႔ ကုိယ့္သက္ဆုိင္သူဆုိရင္ စိတ္၀င္စားမိမလားပဲ။ :):) စိတ္၀င္စားလည္းပဲ သူကုိယ္တုိင္က ခြင့္ျပဳခ်က္မေပးရင္ေတာ့ စပ္စုမိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔အခြင့္အေရး ကုိယ့္အခြင့္အေရးေလးေတာ့ ေလးစားရမွာေပါ့။ တခါတေလ သူငယ္ခ်င္းကုိ လွမ္းႏွဳတ္ဆက္ရင္း သူ႕တုိ႕ခ်စ္သူေတြနဲ႔ တုိးဖူးတယ္။ အဲလုိက်ျပန္ေတာ့လည္း မေကာင္းဘူးေနာ္။ သူငယ္ခ်င္းမိန္းခေလးရဲ႕ ခ်စ္သူေတြဆုိေတာ္ေသးတယ္။ ႏွဳတ္ဆက္ၿပီး ကုိယ့္သူငယ္ခ်င္းမဟုတ္ဘူးဆုိရင္ bye လုိက္ရုံေပါ့ေလ။ သူငယ္ခ်င္းေကာင္ေလးေတြရဲ႕ ရည္းစားနဲ႔ တုိးလုိ႔ကေတာ့ အစစ္အေဆးခံရကိန္းရွိတယ္။ အဲလုိဆုိ ကုိယ္က စိတ္ရွည္တာ မဟုတ္ဘူးေနာ္ ေျဖရွင္းခ်က္ေပးေနမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ နင့္အေကာင္ကုိ သြားေမးလုိ႔ ငါဘယ္သူလဲ ဆုိတာ ေသခ်ာရေအာင္ ဆုိၿပီး စကားစျဖတ္လုိက္မိမွာပဲ။ :):) သူကေကာင္းေကာင္း ျပန္ေျပာရင္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္တုိးလာႏုိင္တာေပါ့ေလ။ စကားေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ၿပီလဲမသိေတာ့ဘူး။ ရုိက္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ရုိက္ေနတာ။ ထပ္ၿပီးဘာရုိက္ရမလဲဟင္ ေျပာခ်င္တာေတာ့ ေျပာလုိက္ၿပီ ဒါဆုိ ဒါပဲေနာ္။ ၿပီးပါၿပီရွင့္ :).
Labels: ေတြးမိေရးမိသမွ်
Tuesday, September 7, 2010
ၿပီးေတာ့တစ္ေယာက္နဲ႔စေခၚလိုက္ရင္သူ႔ကိုအေႏွာက္အယွက္ၿဖစ္ေစမွာဘဲလို႔ေတြးမိၾကၿပီးမ
ဆက္သြယ္မိၾကဘူး…
အခ်ိန္ေတြၾကာလာတာနဲ႔အမွ်
ႏွစ္ေယာက္စလံုးကအၿခားသူကစၿပီးဆက္သြယ္လာမွာကိုဘဲေစာင့္ေနၾကတယ္..
အဲဒါၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ၿခင္းဆီက ငါကဘာလို႔အရင္ဆက္သြယ္ရမွာလဲလို႔ေတြးမိၾကတယ္…
ဒီအခ်ိန္မွာအစပိုင္းက သူငယ္ခ်င္းအခ်စ္ေတြကအမုန္းေတြအၿဖစ္ကိုေၿပာင္းလဲသြားၾကတယ္…
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာတစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးေမ့သြားၾကတယ္…..
ဒါေၾကာင့္ဒီလိုမၿဖစ္ေစဖို႔…Forward mail ေလးကုိ မွ်ေ၀လုိက္တယ္ေနာ္။ ခ်စ္ေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး သံသယကင္းတဲ့ ခင္မင္မွဳေတြနဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြ ထာ၀ရ တည္ေဆာက္ႏုိင္ၾကပါေစ။
Labels: မ်ွေ၀ျခင္း












