ေဆာင္းရယ္.... ေလာကသားကုိ အေအးဓါတ္ေတြနဲ႔ လႊမ္းျခံဳ ေအးခ်မ္းတဲ့ရာသီေလး ဖန္တီးေပးေနတဲ့ နင့္ရင္မွာလည္း အလြမ္းသိပ္သည္းဆေတြ မ်ားလြန္လြန္းလုိ႔ပဲလား... အခါမသင့္လည္း ခပ္နင့္နင့္နဲ႔ နင္ရြာခ်လုိက္တာမ်ား ျငိဳးမာန္ေတြပါေနလုိ႔ နင့္ ထစ္ခ်ဳန္းသံေလးေတြကေတာင္ ကမၻာကုိတုန္သြားေစသလုိ....
တခဏေလးဆုိေပမဲ့ ခပ္ရွရွနင့္ငုိသံကုိ ဥၾသပ်ိဳေလးကေတာင္ လြမ္းေတးသီၿပီး
ရီေ၀ေ၀သူ႕အလြမ္းေတြကုိ နင္နဲ႔အျပိဳင္ က်ဴးရင့္သီဆုိေနေလရဲ႕...
ေႏြခါမဟုတ္လည္း ... ဥၾသပ်ိဳက လြမ္းေတးသီတတ္ေနသလုိ ေဆာင္းကလည္း...သူ႕ခ်ိန္ခါမဟုတ္ပဲ အလြမ္းမုိးေတြေစြျပေနေလရဲ႕..... အလြမ္းမီးေတြေတာက္ေလာင္ေနလုိ႔မ်ား
ရာသီေတြေတာင္ ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးနဲ႕ သဘာ၀ဓေလ့ေတြေမ့ေနတတ္ၾကၿပီလား......
ဒီလုိဆုိ....ငါလုိလူ အညၾတတစ္ေယာက္က နာရီေတြလည္ပတ္ေနတာကုိေမ့ ေန႕ညေတြနဲ႔ အေလ့အထေတြလည္း မွားယြင္းေနခဲ့တာ....ေဆာင္းရာသီေရ.......ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္တုိင္ခဲ့ၿပီလဲကြယ္.... ငါရဲ႕ ေ၀၀ါးျခင္းေတြ ေမ့မွားျခင္းေတြကဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္တုိင္ခဲ့ၿပီလဲ.. ဥၾသငယ္ေလးရယ္....။။