အရာရာကုိ ရုိးစင္းစြာ ေတြးျမင္တတ္တဲ့ သင့္အတြက္ သံသယမ်က္မွန္တစ္လက္ကို ေဆာင္ထားပါ။
လုိအပ္ရင္ ထုတ္သံုးပါ။
လူတခ်ိဳ႕ဟာ သင့္ယံုၾကည္မွဳနဲ႔ အၾကြင္းမဲ့ ထုိက္တန္ၾကတာမဟုတ္ဘူးေလ။
သင့္ရဲ႕ယံုၾကည္လြယ္တတ္တဲ့အက်င့္ကုိ ခဏခဏေခါင္းျပဴခြင့္မျပဳပါနဲ႕။
ေလာကၾကီးက မာယာေတြနဲ႕ မ်က္လွည့္ဆန္လြန္းတယ္။
သင္သတိရွိေနတဲ့အခ်ိန္ေတြေတာင္ အလစ္တုိက္အငုိက္ခံရတတ္ေသးတယ္။
သင္သာသတိလြတ္ခဲ့ရင္ နာက်င္၀မ္းနည္းျခင္းေတြ ထည့္ခတ္ထားတဲ့ ခါးသက္တဲ့မ်က္ရည္ေတြပဲ သင္ေသာက္သံုးေနရလိမ့္မယ္။
နူးညံ့တဲ့ သင့္ႏွလံုးသားကုိ မလုိအပ္တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ သို၀ွက္ထားလုိက္ပါ။
ဦးေနွာက္သံုးၿပီး တခါတေလမွာ စက္ရုပ္တစ္ေကာင္လုိ သင္ရုန္းကန္ၾကည့္လုိက္ပါ။
ေလာကၾကီးက တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ ရုပ္၀တၳဳဆန္လာတာကုိ သင္ျငင္းဆန္လုိ႕ မရနုိင္ဘူး။
ဒီလုိေလာကၾကီးကုိ မုန္းေနတဲ့ သင့္အယူအဆေတြကုိပဲ မီးသၿဂိဳလ္ပစ္လုိက္ပါ။
သင့္ဘ၀ကုိ ေလာကနဲ႕ အံ၀င္ခြင္က်ျဖစ္ေအာင္ သင္ယူျပဳျပင္ၾကည့္ပါ။
တစ္ေန႕က်ရင္…. ဒီေလာကၾကီးဟာ သင့္အတြက္ တန္ဖုိးမျဖတ္နုိင္တဲ့ ဆရာေကာင္းတစ္ဆူဆုိတာ သင္နားလည္လာပါလိမ့္မယ္။
(ေျပာင္းလဲေနတဲ့ေလာကၾကီးနဲ႔ အံ၀င္ေအာင္ အလုိက္သင့္ကြ်န္မေနတတ္ရင္အရမ္းေကာင္းမွာပဲ)
နံနက္ ၃း၁၀ မိနစ္ စေနေန႕ မတ္လ ၁၀ ရက္ ၂၀၁၂
ဒီစာတုိေလးက ကြ်န္မကုိယ္ကြ်န္မ သတိေပးဖုိ႕ ေရးမိတာေလးပါ။