ေမ..... မေတြမေ၀ ေမာင့္အတြက္ ဆုိရင္ေလ
အရာရာစြန္႔လႊတ္ ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ့ေမ။
ေမာင္..... ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္
ေမ့အတြက္ဆုိရင္ေတာင္
အရာရာစိုးရြံ႕တြန္႔ဆုတ္တတ္တဲ့ေမာင္...။
အားလံုးေသာ ပုရိသကုိ ရည္ရြယ္ေရးဖြဲ႔ထားျခင္းမဟုတ္ပါ။ သံေယာဇဥ္ရဲ႕ အနီးအနားမွာ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးကုိ အေျခခံထား ခံစားေရးဖြဲ႕ထားတာပါ။ ကဗ်ာမေျမာက္ေပမဲ့ (ေမနဲ႔ေမာင္- ၂) ကုိလည္း ခံစားအားေပးသြားပါဦး။။။။ (ကဗ်ာလုိ႔ပဲ ေခါင္းစဥ္တပ္လုိက္ပါရေစ။ တကယ့္ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႕စာေတြလုိက္ဖတ္မိၿပီးေတာ့ ေရးမိတဲ့စာေလးေတြကုိ ကဗ်ာလုိ႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ရမွာ လိပ္ျပာမသန္႕ေတာ့သလုိ ခံစားလာရတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ကဗ်ာရူးမုိ႔........။)